Yıldızlar kaymadan birbirimize gelmeliydik,
Elinde taze papatyalar, dilinde yitirilmemiş sözler olmalıydı.
Kızlık kadar tertemiz, umut gibi nefes olacaktın bana. Sen, çalacaktın kapımı ben, sevince haykırarak açacaktım.
Ben, merhaba diyen gözlerine huzurla bakacaktım,
Sen, masumiyetinle utanıp gülümseyecektin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta