Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her gidiş kocaman bir aydınlık bırakmasa nasıl katlanılırdı acaba alışılmış yorumlar yapmak istemiyorum hakkını vermek gerekirse anlam yüklü bir şiir olmuş:)
Saygılar
tebrik ediyorum yüreğinizi
cengiz demir
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta