Gözlerinin kıyısına göm beni,
Gülüşlerinden bir yer ayır mesela.
Ya da umutlarının bir köşesine sıkıştır beni.
Yüreğinin bir kenarında bulunurcasına.
Yanmayan gönül ufkunda ben yanayım,
İstersen üfle yanmamış gibi söneyim.
Ama sen yine kıyma bana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta