Ben, karanlıktan korkarım,bilir misiniz...
yakın! ne olur, tüm ışıkları, benim için....
Çok üşürüm çoook,elimde değil,
yakın bütün sobaları,üşütmeyin çocukları...
Ben yalnızlıktan korkarım,bilir misiniz...
dolsun, bütün çocuklar... odalarıma,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Oldukça usta bir kaleminiz var.Tebrik ederim.
sizin şiirlerinize rastlamış olmak ne güzel...şiir okuduğumu anlıyorum satırlarınızla :)
ruhumuzda barındırdığımız, hayata yansıttığımız yada yansıtmadığımız yankılarımızın anlatımı... kutlarım Fatma Hanım...söze anlam kattınız...
sela...
ben bu güzel kalemi çok severim bilirmisiniz...
harika duygularla dolup geliyor yüreklere...
selam ve saygılarımı gönderiyorum...
Çıkın sundurmanın altından , sevdiğiniz mavi gökyüzünden özgür yağmurlar yağsın üzerinize bir serenat gibi . Çocuklar etrafınızda el ele tutuşarak , şarkılar söyleyip dönsünler, aydınlıklar olsun ...Kutluyorum sayın Fatma Müjgan, yüreğinize sağlık olsun ...
Martılar yola çıktı :-) Tebrikler. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta