Bir gidiş yeni bir başlangıcın sonu aslında,
Keşmekeş dünyanın tek bir bireyi olmak / adına ayrı bir çekicilik veriyor,
Zaten insan olmanın en güzel ödülü ayakta durabilmekte saklı...
Bir insan gidiyorken bilinmeyene doğru zamana yenikse eğer,
Ve sadece sana doğru koşuyorsa en uzağına karşı,
Bu gidiş aslında yakışmaz insan olana...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta