Seni sevmek bir sabaha uyanmak değil,
sabahın hiç gelmeyeceğini bilip
yatağın köşesinde kıpırdamamaktı.
Seninle konuşmadım, çünkü kelimeler seni ürkütürdü.
Ve ben seni korkutmadan sevmeyi öğrendim.
Her akşam, biraz daha unutarak sevdim seni.
Adını değil, varlığını.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta