Seni sevmek bir sabaha uyanmak değil,
sabahın hiç gelmeyeceğini bilip
yatağın köşesinde kıpırdamamaktı.
Seninle konuşmadım, çünkü kelimeler seni ürkütürdü.
Ve ben seni korkutmadan sevmeyi öğrendim.
Her akşam, biraz daha unutarak sevdim seni.
Adını değil, varlığını.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta