Önce ellerin değiyor ellerime usulca..
Sonra ipeksi sesini duyuyorum benliğimi saran.
ve... Seni görüyorum ışıklar içinde tel tel duvağınla.
Dur ! lütfen gitme, biraz daha kal
usul usul dokunuyorsun kalbime yalnızlığıma
yediğimin içtiğimin tadı-tuzu oluyorsun,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir yastıkta ömrünuz geçsin...
Ne güzel ...
Kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta