bıraktığım en son yerde kaldı gölgem bile
onlar bile bana ihanet etti sen giderken
ardından bakan onlardı ben değil
onlardı senin ayak sesine göz yaşı döken
cehhennem ateşi düştü dün gece içime
nerden bilirdim senin cennete gittiğin benimse cehhennnemde kaldığımı aramızda artık bir dünya var
bıraktım gölgemi aramıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Her ne olursa olsun tutun dünyanın bir ucundan...Burakmayın derim..Güzel dizeler..Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta