Sendeki emanet bendeki bu can.
Pişmanlık duyarım her an,
her zaman.
İşin neydi? canınmı sıkılıverdi?
Tertemiz kimliğine soktun;
bir yalan...
Gerisi yoktu, zaten ileri gitsin.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta