Sana hüzünlerimi bıraktım hediye...
Ve nefretlerimi yazdım sana...
Bu garip bir hikayeydi...
Kahraman olmaktan sıkılan bir kahramandım...
Benim hüzünlerim vardı! Nefretlerim...
Ölümü yakınımda hissettiğim zamanlar çok oldu...
Yüreğim dalıp giderdi, gözlerimle beraber...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta