Bıraktıkların!
Kaldırımlarda sinirli ayak sesleri
Gidişinle kamburlaşan yollar
Haritanın pergelinde uzak bir şehir
Hüzne doğar ışıklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğin bin üç yüz elli kilometre uzağımda atar,
Çok güzeldi, Şiir'in adı hasret, şiirde hasret kokuyor, şiir de hasret üslubunuzla güzel şekil almış. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta