Seni bozkırın kıraç topraklarında
Bıraktığım gibi değilsin…
Bilirsin…
Nekestir, bozkırda kara bulutlar
Çatlamış toprağı doyurmaz yağmur.
Bir nebze umutla bekleyen gözleri
Bir de kışın ayazı vurur.
Hani bilirsin…
Yay gibi kaşlarının attığı okun
Gözlerimi vurduğu gibi…
Bilirsin…
Bozkırın dört yolu var.
Yetmişikibuçuk medeniyetin
Üstüne kurulu.
Ne tarihe, ne coğrafyaya sığar.
Hani bilirsin…
Kalbimin dört odasının
Dünyalara sığmadığı gibi…
Bilirsin…
Senin için aşk, ya hep ya hiçti.
Geçti aradan uzun yıllar
Zaman bana bir kefen,
Sana yeni bir beden biçti.
Şimdi bambaşka hülyalarda,
Geziniyor evrilen duygular.
Hani bilirsin…
Gece yarıları bir zamanlar
Bozkırın kaldırımlarında
Gezinen ayaklarım gibi…
Bilirsin…
Okuldan çıktığımızda,
Peşimden gelirdin.
Bense kaçardım senden
Korkardım sana tutulmaktan
Gün geldi,
Nefretim aşka dönüştü.
Şimdi yine korkuyorum, lakin
Unutulmaktan…
Ve korktuğum başıma geldi.
Hani bilirsin…
Yüreğinin deryasında
Fırtınaya tutuldum
Ve tatmin olunca duyguların
Unutuldum…
Sen de herkes gibisin artık.
Bencilce yiyorsun,
Bencilce içiyorsun,
Lakin artık
Bencilce SEVMİYORSUN!
Seni bozkırın kıraç topraklarında
Bıraktığım gibi değilsin…
Ey Sevgili!
Seni ölümüne terk ediyorum.
Senin önünde
SENİN GİBİLER EĞİLSİN!
Kayıt Tarihi : 3.4.2005 02:08:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Seni ölümüne terk ediyorum.
Senin önünde
SENİN GİBİLER EĞİLSİN!
çok beğendim...tebrikler...
Pırıltılar var ama çok söz içinde kayboluyor. Şiir az sözde çok şey anlatmaktır bir yönüyle.. Şiir ırmağının aktıkça yatağını daha iyi yapacağı inancıyla başarılar diliyorum...
tasvirler mükemmel,
tebrikler!
ALACAdan83
TÜM YORUMLAR (3)