Mahaller, mahalleler...
Kaldırımlar, çeşmeler...
Ayak izlerine aşina mermer eşikler...
Meydanları kollayarak büyümüş ulu kuleler...
Üç tuğla kalmış evler...
Görevleri yitmiş surlar, kemerler...
Çinileri dökülmüş yaşlı iskeleler...
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




İnsan her zaman insan olamıyor.. Ama olabildiğinde işte böyle insani sesler çıkarabiliyor..
İnsan ı unutturmayan şiirlerine teşekkürler şair...
güzel betimlemeler ince duyuşlar eskiye özlem geleceğe sesleniş koca kente bağlılık... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta