Mahaller, mahalleler...
Kaldırımlar, çeşmeler...
Ayak izlerine aşina mermer eşikler...
Meydanları kollayarak büyümüş ulu kuleler...
Üç tuğla kalmış evler...
Görevleri yitmiş surlar, kemerler...
Çinileri dökülmüş yaşlı iskeleler...
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


İnsan her zaman insan olamıyor.. Ama olabildiğinde işte böyle insani sesler çıkarabiliyor..
İnsan ı unutturmayan şiirlerine teşekkürler şair...
güzel betimlemeler ince duyuşlar eskiye özlem geleceğe sesleniş koca kente bağlılık... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta