Gönlünün kıyısına getirip attı bir dalga beni.
Kolum kanadım kırık,bırakma beni.
Hani bilirmisin mahallesinden kovulan köpeği,
Öyle başıboş öyle çaresiz,öyle yara bere içinde,
Öyle korkak sandım kendimi,
Al gönlüne yurtlandır,tımar et yaramı beni güçlendir,
Koma bir başıma,gönlünden kovma beni…
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Ancak gerçek sevgiler değil midir yaralarımızı sarıp bizi güçlendiren. yüreğimizdeki sevdalarla anlamazmıyız nefes aldığımızı... herkesin bir ''yurdu''olması dileğiyle..yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta