Gönlünün kıyısına getirip attı bir dalga beni.
Kolum kanadım kırık,bırakma beni.
Hani bilirmisin mahallesinden kovulan köpeği,
Öyle başıboş öyle çaresiz,öyle yara bere içinde,
Öyle korkak sandım kendimi,
Al gönlüne yurtlandır,tımar et yaramı beni güçlendir,
Koma bir başıma,gönlünden kovma beni…
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Ancak gerçek sevgiler değil midir yaralarımızı sarıp bizi güçlendiren. yüreğimizdeki sevdalarla anlamazmıyız nefes aldığımızı... herkesin bir ''yurdu''olması dileğiyle..yüreğinize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta