Seni bırakıp,
Şen gülüşünle loş odalarda
İçimde hüzünle, içimde ah’la
Alıp yalnızlığı koynuma
gidiyorum.
Ne sevdin beni, ne anladın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok güzel olmuş Ahmet Bey, ancak naçizane 'Üzülüp kendi kendime' deseniz sanırım daha doğru olurdu... Tebrikler Zuhal Demiröz
''Yalnızlığı koynuna alıp gitmek'' güzeldi..Tebrikler.
Çok güzeldi... Tebrikler... Zuhal Demiröz
Tebrikler şiire. Sevgiler
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta