Keşke kızsan bana öfkelensen,
O vakit fırtınanın geçmesini beklerim,
Lakin gönlünü kırdım hem de bile bile!
En çok hayal kurduğumuz an bu değil miydi?
İkimizde gökyüzünün altında olacaktık,
Sohbettin en derinine çayın demini meze edecektik.
Yüzüme bakmasan kaç yazar!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta