Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Ne bir ülkeye benziyor,
ne bir sürgüne.
Bir yanı çocukluğumun kırık ceplerinden düşmüş düğmelerle dolu,
bir yanı henüz yaşanmamış yarınların sessiz kar taneleriyle.
İnsanlar geliyor,
o kıtanın kıyılarına isim vermeye çalışıyorlar.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta