Ne kırgınım nede küsgünüm kimseye,
ne yakın gördüğüm uzaklara nede hayellerime,
Bu dinginliğim yeni bir başlangıcın heyecanından dır!
Bırakın artık kendi yağımda kavrulayım,
Bırakın da hiç kimsenin olmadığı yerde yeniden vahiyle dirileyim.
Biliyorum bu alemde ancak bir noktayım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta