Çok takmayacaksın bulut gözlerinin gece mesaisini,
İçinden onu söküp attığını unutmayacaksın.
Elinde kalem, gecen de hüzün olmayacak.
Boş sayfaları, boş insanlarla doldurmayacaksın.
Gözyaşın, saçların, bedenin dökülüyorsa yerlere,
Düştüğü yerden tohumlanacak sevgiler seçeceksin kendine.
“Asrın hatası” demeyeceksin yaşadığın bir “aşkın hatasına”
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta