Çok takmayacaksın bulut gözlerinin gece mesaisini,
İçinden onu söküp attığını unutmayacaksın.
Elinde kalem, gecen de hüzün olmayacak.
Boş sayfaları, boş insanlarla doldurmayacaksın.
Gözyaşın, saçların, bedenin dökülüyorsa yerlere,
Düştüğü yerden tohumlanacak sevgiler seçeceksin kendine.
“Asrın hatası” demeyeceksin yaşadığın bir “aşkın hatasına”
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta