İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
küllerde iz bırakır ıslak yüzlerde fayda vermez bazen küllenmek ateş olup yakmak gerek yeri gelip fırtına olup esmek!!!
harika yazmışsınız teşekkürler..
(duygu)
yangının külü yeniden yansa da o kadar harlı olmaz ki...değil mi?yangın sönmesin kimse kül olmasın....şiir müthiş güzel...yasemin
cok harıka,bır anlatım yalnız cözum küllenmekten önce ateşi söndurmektir..
Beni acılara sen mayaladın
Tutsağım
Firarım sana
Yangınlardayım
Ne olur ateşime dokunma artık
Bırak külleneyim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta