Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
küllerde iz bırakır ıslak yüzlerde fayda vermez bazen küllenmek ateş olup yakmak gerek yeri gelip fırtına olup esmek!!!
harika yazmışsınız teşekkürler..
(duygu)
yangının külü yeniden yansa da o kadar harlı olmaz ki...değil mi?yangın sönmesin kimse kül olmasın....şiir müthiş güzel...yasemin
cok harıka,bır anlatım yalnız cözum küllenmekten önce ateşi söndurmektir..
Beni acılara sen mayaladın
Tutsağım
Firarım sana
Yangınlardayım
Ne olur ateşime dokunma artık
Bırak külleneyim...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta