Bırak gölgen düşmesin karanlığa çocuk,
Bir fener gibidir kalbin, kendin bilmesen de.
Kim bilir, belki de senden öğrenir
Büyümüş insanların unuttuğu merhamet kendine gelmeyi.
Yürü, üşümesin ayakların,
Toprağın sana anlatacakları var hâlâ.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta