Bırak...
El yerine konulmuş sevdaların,
Başrolünde kal sen.
Sarmasın hiçbir gece seni.
Zira derdini, kimseden dilenmedin!
Ondan ki sevemediğin olmadı senin.
Düşlerin, bir uzanım ve ufak olsada;
Çürüktür aslında bütün sevinçlerin.
-Her deniz dalgasıyla döverya sahilini-
İşte bu senin eziyetin,
Alıp veremediğin iç sesin.
Bırak...
Kabullenmek mecburi değilde ne?
Bir sıfır iken sevmelerin...
---0---
Gecenin siyahı yeter,
Karanlığa gölge olma.
Üstüne, üstünü örtmeye gerek yok
Gizleme üzüntünü,
Özlendiğini mi sanıyorsun?
Ayinesi iştir kişinin,
Bu fazlasıyla yeter.
Kurtarmaya çalışmana gerek yok
Meşguliyeti bir başka
Başı dertde mi sanıyorsun?
---0---
Zamanın İzleri örtülür bi şekil
Ama acılar kolayca saklanmıyor!
Öğrenilmiş tebessüm yüzde bi maske,
Tebessüm ettikçe yine yürek yıpranıyor!
---0---
İzinsiz sevdim kabul
Derinlerin girdabına ihtiyacım vardı
Yok gibi yoktum zaten
Kendimin kalbini parçalamak gibi bi derdim vardı
Üzülmedim bu sebepten...
Şimdi Bırak beni
Umut olmazsa bu şiiri yazamazdım ki
Aşk, kalemim adı.
Tcpassenger_ierdogan
Tcpassenger İerdoğanKayıt Tarihi : 29.10.2024 11:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Gerçek şu ki aklından çıkaramadığının aklına bile gelmiyorsun! Bazı insanların gerçeği zalimliktir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!