Gönlüm kısık sesli radyolara bile tahammülsüz
Bırak kısma işte, bırak kulaklarımda çınlasın sesin
Vedana kalkık kalmaktan yorgun düşmüştür çaresiz
Bırak işte, bırak çalsın kapı zilimi, ruhumu sarsın ellerin
Biliyorum ki, sen söylemesen de Mevlâm fısıldıyor sessiz
Bırak azabı, onlara da bana da kâfidir, bu boğulmalar bitsin
Bırakta benimkiler gibi yollara değil, gözlerime dalsın gözlerin...
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta