Tonlarca ağırlıkta ki topu namluya koyarda insan
Kalbine konduramaz terk edişleri.
Çıkmaz sokaklardan çekip çıkardığım karanlık,
Şimdi, avuç içlerinden rahat bırak güneşi.
Bırak, özür dileme, affedilişin kafası karışmasın.
Zaten yüreksizliğin kaldıramazdı sevmelerimi,
Taş olsa çatlar derler ya hani
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta