Bıraktım artık acı çekmeyi
Bıraktım cehennemin dibine kadar olan susmaları
Cennette bir yee açtım özgürce bağırıyorum
Ben acılara veda ettim
Terk etti acılar
Ama sen bırakmadın
Yokluğun öldürmedi
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




"Sevda", yeni dilde ve tıp dilinde adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır.
"Aşk" ,"Işk" kökünden türetilen bir tabir olup mana olarak da; sevenin sevdiği kişiyi- tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisini ayakta tutan canlı payandalarına yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
Hayırlı, makul, fıtri, meşru ve baki muhabbetler dilerim.
"Sevdan mermi
Kış mevsimi
Yaz iklimi
Vuruyor içimdeki sevgimi "
Şiirin kalbi bu dizeler ..
Saygıyla..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta