Elisa!
Yorgun sabahın telaşlı soğuğunda üşüyor ellerin
Bir papatya dikiliyor şafak renginde
Bir, gece fısıldıyorum sana
Ah Elisa!
Müsait beyazları ortak et karanlığına
Kül olmaya kaçan, karanlığında beyazlar
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta