Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevginden bir zerreyi yaşamak.
Benim için dünyama doymak.
Öyle dökülen yaşlar varki sensiz.
Hangi sevda çekilirmiş,dertsiz.
Sevgidir insanı mutlu eden...
Sevgiye özlemdi okuduğum...
Sevgisiz kalmasın yüreğiniz...
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta