Bir zamanlar etrafımda ışıl ışıl bir kor vardı,
Her köşe başı şenlik, her anım bir gösteriydi sanki.
Koştum hep, yorulsam da, vermekten yanaydı özümün tek kanadı,
Önce başkasının derdi, sonra belki kendi dileğim.
Hayat, sisli bir camın ardındaki tozpembe bir yanılsama,
Bozulmaz sanırdım bu büyülü, bu tatlı, bu sahte gidiş.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta