Uzunca bir zaman önceydi
Hali vakti çokta yerinde değildi esasen
Bir ihanet yemişlik vardı yüzünde
Bir hüzün, bir keder…
Ona nispet tebessümler…
Gözlerinin içine içine gülmelerdi, baktığımda aynaya gördüklerim.
Sonra korktum bende ki bu değişimden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta