Ne gül var bu bahçede ne de inleyen bülbül
Namelerde anlam yok susuyor konuşan dil
Yemyeşildi bir zamanlar her taraf gül kokardı
İnsanlık çağlayandı şelaleler akardı
Haset kin barınmazdı dostluklar karşılıksız
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Mehmet bey eski dostlukları ve insanlığı şiirle ne güzel dile getirmişiniz. Elinize yüreğinize sağlık sevgi ve dostluk hiç eksik olmasın yaşamınızdan. (zorda olsa bazen bulunuyor)
Öyleydi bir zamanlar huzurluydu yaşayan
Bir tek kimse yok artık böyle kaygı taşıyan
Ne gül var bu bahçede ne de inleyen bülbül
Namelerde anlam yok susuyor konuşan dil.
abim ne güzel zamanlarmış
istesek de olmaz mı şimdilerde bu tür komşuluklar, gülen yüzlerde insanca bakışlarla muhabbet, sevgi dayanışma.....
zaman ahirinde
insan bu, şekilde
yüreğine sağlık abim teşekkürler bizleri o güzel günlere götürdüğün için
tebriklerimi bırakıyorum.... kocaman kocaman sevgilerimle...
Ayşe.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta