Bir gülüşüne bin can feda derdik bir zamanlar
Ne can kaldı ne vefa
Kekik kokan kırlarda gelincikler gibiydik
Rüzgârla dans eder , yağmurla sevişirdik
Toprak kokan sokaklarda çocuklar gibi şendik
Sokak lambası anlatır, kaldırımlar dinlerdi
Sahte hayatlarda solarken bedenimiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta