Bir zamanlar senin pembe gölgende,
Pek bahtiyar idim nazlı dilberim,
Henüz bahtiyarlık duyulmaz bende,
Yalnız gülümserdi mahzun gözlerim.
Ayrılık ne yaman dert imiş, aman!
Sensiz halim günden güne perişan,
Bir zamanlar senin pembe gölgende,
Pek bahtiyar idim nazlı dilberim,
Henüz bahtiyarlık duyulmaz bende,
Yalnız gülümserdi mahzun gözlerim.
Ayrılık ne yaman dert imiş, aman!
Sensiz halim günden güne perişan,
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Şu anda buradasınız:Bir Zamanlar Şiiri - Yorumlar
5 Mart 2026 Perşembe - 01:50:44

Şiirde her kıta nesirdeki birer paragraf gibidir. Yani şair bir dörtlükte bir konuyu anlaşılır şekilde özetlemiş olmalıdır ki muhatap ondan azda özü öğrenmiş olsun. Bu şiirin şiir olma özelliğinin olmazsa olmazıdır. Halbuki şair bir dörtlükte iki tezat'ı bir araya getirmeyi başarmış artı bir de dördüncü mısrada bir tuhaf mısraya daha imza atmıştır ki o da;" "Yalnız gülümserdi yalnız gözlerim" ifadesidir. Bu ifade tarzı daha önceki mısralarla asla bağdaşmıyor. Ama "Yalnız gülümsüyor mahzun gözlerim" tarzında bir ifade kullansaydı dörtlüğün öteki mısralarıyla daha uyumlu ve şiirin mana bütünlüğü cihetinden daha tamamlayıcı ve anlaşılır olurdu diye düşünüyorum.
Şair öyle demiyor hamfendi." Bir zamanlar senin pembe gölgende" "pek bahtiyar idim nazlı dilberim" diyor. Yani bahtiyarlığı zaten yakalamış şair. Fakat daha sonra bu söylediğini unutmuş olacak ki " Henüz bahtiyarlık duyulmaz bende" diyor. Bu ne demektir? Ben bahtiyarlığı hiç tatmadım demektir. Eğer bulduğu bahtiyarlığı her hangi bir sebepten dolayı kaybettiğini ifade etmek isteseydi önce bunun nedenini zikretmesi gerekirdi. Yoksa bu tür muğlak ifadelerle bizim gibi şuura pek muhtaç ve müştak olanlara nasıl şuur bahşeder?
Şair ilk dörtlüğün ikinci mısrasında "pek bahtiyar idim nazlı dilberim" derken aynı dörtlüğün üçüncü mısrasında bir önceki mısrada söylediğini inkar ederek ;" Henüz bahtiyarlık duyulmaz bende" demiş ve bir kafiye uğruna ne yazık ki safiye'yi kurban eylemiş.Yani mana lafza feda olmuş. Çünkü iki mısra arasında müthiş bir tezat söz konusu vesselam.
Herkese hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta