Bir Zaman Uzunluğunca

Bekledi umutla,
Denkleştirip bir yer almayı,
Onu şirin bir ev, bir tarla, bir de bahçe yapmayı,
Tarlasının içini yeşertmeyi,
Dikmeyi bahçesine çiçekleri gül, ortanca, lavanta, hanımeli...
Onu rengârenk etmeyi…
Umut etti,
Çalışıp didinip
Bekledi, bekledi uzunca…

Ve geldi!
İşte o gündeydi!
Artık denkleşmiş,
Bir ev, bir bahçe, bir de tarla almaya yetmişti!
Dahası aldığı yerler verimliydi!..
Şirin evini boyarken
Heyecandan elleri titredi…

Önce tarlasına sebze tohumlarını ekecekti,
Şehirdeyken nicedir özlemini çektiği...
Olgunlaşınca ailesine, misafirlere ikram edeceği…
Öyle de yaptı:
-Zihninde hünkâr beğendi-
Önce patlıcanları dikti
Dikti sonra salkım domatesleri, fasulyeleri, biberleri…
-Kocaman tarla!..-
Varana kadar patatese, soğana...
Hormon neye yarar...
Hakiki tohumlar...
Ekerken susuzluğu geçtiii gittii…

Sıra şirin evinin bahçesindeydi:
Beyaz güller dikti,
Söyleyerek anlamını karısına:
Sevgi, saygı ve umut dolu bir yaşam adına...
Ortancalar dikti
Çocuklarına ve hanımına şefkati
Hatırlatmaya kendisine her bakışta…
Sarı karanfiller dikti,
Üzerse insanlar birer dal vermeye…
Papatyalar dikti
Yüce Allah'tan sıhhat dilemeye...
Hanımeliler ve lavantalar dikti
Kokularıyla birlikte huzura kavuşmaya...

Bir an geldi ve fark etti:
Nerede hayalindeki yavru pamuk kedisi, beyaz köpeği, horozu, tavuğu, bir danası, bir de ineği?
Ağaçları? Elma, kiraz, kayısı, dut, şeftali?..
Şükür...
Sonunda tamamladı aynı hayalindeki gibi...

Baktı bir bahçesine, bir beslediği canlılara, bir de o yemyeşil tarlasına...
Hazırdı yaşamaya ağaçlarını ve çiçeklerini içeren bahçesi, yavru pamuk kedisi, beyaz köpeği, horozu, tavuğu, ineği, danası ve o yemyeşil tarlası!

İçten içe ve içten dışa gülümsedi…
Bir canlı beslemek, bir bahçe renklendirmek ve bir tarla yeşertmek,
İnsanca emektar,
İnsanca yaratıcı,
İnsanca güzel,
Ama ne güzeldi!!

Sonra…
Çaylardan birer yudum ve gülücükler
Yetişmiş iki elma ağacının altında…

Kaldı orada uzunca...
Bir zaman uzunluğunca...

Ve gecelerden bir gece
Elleri ensesinde
Çimenlerinin üzerinde
Say sayabildiğin kadar
Gözleri yıldızlarda…
Dedi ki kendi kendine
Mümkünmüş şaşırmamak hem de hiç
Allah’ın insana olan sabrına
Kâinatı yaratırken ne kadar emektar olduğunun
ve yarattıklarının ne de güzel olduğunun
İyice farkına varınca…

20.5.2009-17:05, 13.01.2026