Üzümleri çoktu bizim bağların.
Alaca düşünce yerdik bir zaman.
Katarı eksilmez yüce dağların,
Eteklerin gezdik, tozduk bir zaman.
Ferfenede tüm mahsuller yerliydi.
Her işimiz milli, toplu derliydi.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




buna şehirleşmemi denir sanayileşmemi yoksa mecburiyetlik mi çaressizlikmi son yirmi yirmi beş yıldır köylerimizin çoğu boşldı herbir karışı ekili dikili olan topraklar bomboş kaldı şehir köşelerinde kıt kanat maaşlarla geçinmeye çalışıyoruz toplumumuzun kanayan yarası ve yaşadığımız yerlere vefa örneği geçmişe özlem kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta