yorgunluğu bedenine çöker onca geçmişin
yitirdiğin bir sen ararsın ummanlarda
dengesi düşer duygularının
zamansız dalışlar
sebepsiz gülüşler
boşuna olduğunu anlarsın bunca bekleyişler
bir yorgunluk ki, dünyanın yüzünü görürsün
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta