Bir Yol var Önümde Şiiri - Emrullah Çelik

Bir yol var önümde,
Ne başı belli, ne sonucu.
Gitsem eksileceğim,
Kalsam yarım kalırım.

Bir ses var içeride,
Fısıltıyla soruyor:
“Nereye gidersen git,
Kendini bulabilir misin?”

Gitmek mi zor, kalmak mı bilinmez,
Her adım biraz kayıp, biraz nefes.
Belki gitmek bir kalma biçimidir,
Belki kalmak da bir gitme sesi…

Bir pencere var içimde, bir açık, bir kapalı.
Bir yanım rüzgâr ister, diğeri sığınak arar.
Kök salmak mı gerek, yoksa uçmak mı?
Belki ikisi de aynı yola çıkar.

Gitmek mi zor, kalmak mı bilinmez,
Her adım biraz kayıp, biraz nefes.
Belki gitmek bir kalma biçimidir,
Belki kalmak da bir gitme sesi…

Yollar uzar, kalpler yorulur,
Ama her dönüş yine kendinedir.
Bazen yürümek sessizliktir.
Bazen durmak bile bir devrimdir.

Ne giden, ne kalan kazanır,
Yeter ki yolda kendini unutma.
Her seçim bir vedadır,
Ama her veda, bir doğuma gebe.