Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
mükemmel bir yol hikayesi...o kadar dingin bir ifade veiyor ki görünmeyen gölgelerdeki isyanıyla...adımlarken anlamları eksilirken çoğalmak gibi...
çok beğendim...kutlarım şairimizi:)
ARZU EDEN KARANLIKTA DA BULURMUŞ YİTİĞİNİ TEBRİKLERİMLE.
açık seçik betimlemeler , zorlamadan imtina , anlaşılır , hissedilir.... dizeler...
tebriklerim....
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta