Uzak dünyamın hüzün çiçeği,
İçimde dinmeyen sonsuz sızım.
Sensin hayatımın tek gerçeği,
Artık bir yerden başlamak lâzım.
Dertler sevincimi boğmadan,
Matem umudumu kovmadan,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta