Yüzümde mutluluk ışığıydın sana baktığımda,
Ellerimde hasret kelepçesiydin ellerini tuttuğumda,
Yanakların kurak bir topraktı yağmur görmemiş,
İstesem de ıslatmak, dokunduramadım damlaları sana sarıldığımda.
Bilemezdim sabrının sınırını, bendeki kadar sandım,
Beklerim dediğin sözü doğru sandım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta