kırma taşlar sivri uçlarıyla
kaşıyamıyor nasırlaşmış adımları
ağırlığından yılmış koca zamanın
kaynatır dururken hamurunu güneş
cıvıklaşıp parlar kendinden geçmiş
ağaç dallarını kendine doğru
çekmesi de zor uzanmış asfaltın
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta