bir yaşamak daha var,
sizin bilmediğiniz!
kefenle kundak arasında...
ansızın çıkagelen
bir bahar telaşıdır
güneşsiz ve gölgesiz
dallarla yaprak arasında...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bir yaşamak daha var ise
bizim payımız nerede?
...
güzel şiirdi dostum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta