Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Benliğini sardı kapkara bir düşünce,
Kuşkusuz o ulu çınar değildi.
Görkemli mi? Hayır!
Gönül bahçesinde;
Kendince bir ağaçtı.
Güzel şiiriniz için kutlarım selamlar
Turhan Toy
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta