Bir Yaprak Daha Düştü Şiiri - Hamit Atay

Bir Yaprak Daha Düştü

Bir yaprak daha düştü dallarımın ucundan,
Bir hüzün daha indi yüreğimin ortasına,
Sessiz bir vedaydı, rüzgâr bile duymadı,
Toprak kucak açtı, ben yine sustum adına.

Bir yaprak daha düştü, sararmış bir anı gibi,
Tutamadım, kayıp gitti zamanın ellerinden,
Bir yüz, bir ses, bir koku — hepsi dağıldı,
Mevsimler geçti, ben hep senin yerinden.

Gözlerim ıslak, gökyüzü griye dönmüş,
Rüzgâr anlatıyor eski günleri bana,
Bir yaprak daha düşerken gövdemden,
Bir ömür eksiliyor sanki canımdan.

Bir yaprak daha düştü, kim bilir kaçıncı,
Her biri bir hatıra, bir yara izi gibi,
Baharın vaadiyle büyüyen umutlarım,
Sonbaharda dökülür sessizce yere.

Bir yaprak daha düştü, ne fark eder ki,
Köklerim hâlâ orada, kalbim toprağa yakın,
Yalnızlık çoğaldı, dostluk azaldı,
Gidenler unuttu, kalanlar suskun.

Bir yaprak daha düştü, gökyüzü tanıktır,
Her düşüşte biraz daha küçülür içimdeki ben,
Ama yine de direnir ağaç, dimdik durur,
Çünkü bilir; kış geçer, bahar yeniden gelir.

Bir yaprak daha düştü,
Adını fısıldadı toprağa —
Belki sen duydun uzaktan,
Belki bir rüzgâr getirdi kulağına…

Hamit Atay