okşandıkça çoğalan fesleğen tenlim
hangi kirpiğine ay oturmuş
iğde ılgın yalımları yapraklarında
hangi öpüşlerin tınısı dudaklarında
kaç baharım yandı bakışının çıngısıyla
hangi mevsimsiz dönencelerde yuvalanmış
fotoğraftan taşan gözlerin
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta