Bir sabah uyanırsam, içimdeki ben başkası olsam.
Sessizce kendimi dinlesem.
Bir bardak su olsam, içsem kendimi.
Öyle sessizce aynanın karşısında gözlerime dalsam.
Bir yaban cı gibi.
Bu gün canım çöplükteki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gönülcüm... çok hoş sürükleyici tebrik edrim seni kalemine sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta