Gül donunda boy vermişti bir zaman,
Topuklarımda çürüyen diken kökleri.
Sen, hangi bahçenin yabanısın böyle?
Tenin zehirli, yurdun bataklık…
Sen ey güneş gülü, Venüs kapanı!
Kış sevdalısı, ayaz aşığı…
Bilirim senin ruhun yok, bilincin ölü.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta