Gül donunda boy vermişti bir zaman,
Topuklarımda çürüyen diken kökleri.
Sen, hangi bahçenin yabanısın böyle?
Tenin zehirli, yurdun bataklık…
Sen ey güneş gülü, Venüs kapanı!
Kış sevdalısı, ayaz aşığı…
Bilirim senin ruhun yok, bilincin ölü.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta