Bir Vicdanın Anayasası

Hukuk,
bir kitap değil yalnızca,
tozlu raflarda bekleyen maddeler hiç değil.
Hukuk,
gece yarısı kapısı çalınmayan bir evdir,
suçsuzluğunu ispatlamak zorunda bırakılmamaktır,
adı olanın kadar adı olmayanın da korunmasıdır.

Adalet,
yüksek kürsülerde değil,
en alçak yerde sınanır.
Güçlünün elinde sopa olmaktan vazgeçtiği gün
gerçek adını bulur.

Liyakat,
bir torpilin gölgesinde solan bir kelime değildir.
Alın terinin, emeğin, sabrın
sessiz ama onurlu imzasıdır.
Bir koltuğa oturmak değil,
o koltuğun hakkını taşımaktır.
Bileni susturup bilmeyeni yükselten düzen,
kendi çöküşünü alkışlar.

İnsan hakları,
bir bildirge değil,
her sabah yeniden hatırlanması gereken
ortak insanlık yeminidir.
İnancı, dili, kimliği ne olursa olsun
“insan” denildiğinde durabilmektir.
Öteki diye bir kelime üretmeden
aynı gökyüzüne bakabilmektir.

Kadın,
toplumun yarısı değil,
vicdanın tamamıdır.
Ne susması öğütlenecek bir gölge
ne de korkuyla şekillendirilecek bir hayat.
Kadın,
kendi kaderini kendi cümleleriyle yazandır.
Bir adım geri itildiğinde
insanlık iki adım geriler.

Çocuk,
gelecek zaman kipidir.
Ona dokunan her karanlık el,
yarının ışığını söndürür.
Çocuk;
oyun oynarken güvende olmalı,
soru sorarken korkmamalı,
büyürken kırılmamalıdır.
Bir çocuğun gözündeki umut
bir ülkenin aynasıdır.

Doğa,
bize ait değil,
biz ona misafiriz.
Ağaç, kesilmek için değil
nefes almak içindir.
Toprak,
sömürülecek bir maden değil
emanettir.
Bir dere kuruduğunda
sadece su değil,
vicdan da çekilir.

Hayvan,
sessizdir ama sahipsiz değildir.
Dili yok diye acısı yok sanılan
en büyük yalandır.
Bir canı incitmek,
insanlıktan eksiltir.
Merhamet,
en çok da kendini savunamayana yakışır.

Ve şefkat…
Kanunlara sığmayan ama
onları ayakta tutan şey.
Güçlü olmanın değil,
insan kalabilmenin ölçüsü.

Ben,
saygıyı korkuyla karıştırmayan,
itibarı unvanla ölçmeyen,
güveni çıkarla kirletmeyen
bir dünyaya inanıyorum.

Çünkü biliyorum:
Hukuk yoksa adalet susar,
liyakat yoksa gelecek çöker,
insan, kadın, çocuk, doğa ve hayvan yok sayılırsa
geriye sadece kalabalıklar kalır,
toplum değil.

Ve ben,
kalabalıkların değil
vicdanın tarafındayım.