Bir zamanlar bu talebe yurdunda,
Bir Veysel vardı.
302 numaralı odada kalırdı,
Herkes uyanıkken uyur, uyurken uyanıktı...
Bir Veysel vardı,
Duvarlara vururdu, cinlerle konuşurdu,
Gece koridora çıkan karşısında bulurdu.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta