yalnızlığın en zengini1957
hayata sürücü koltuğunda bir babayla başlarsın
yıllarca arka koltuktan el sallarsın
hiç aklına gelmez bir vedadır bu el sallamalar
bir daha hiç göremeyeceğn bu insanlar
zaman bakmışsın sen direksiyonda
hayat arkadaşında yanında pembedir yollar
yeşil ovalarda ormanlardan geçersin
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta